الشيخ محمد الصادقي الطهراني

56

فقه گويا يا فقه سنتى ، فقه پويا يا فقه بشرى؟! (فارسى)

ديگرى كه از آنها پايين‌تر است پيروى شود ! اين پىجويى و پيروى از برتر و بهتر در تمامى زندگى ايمانى ريشه‌دار است و هرگز چيزى ديگر جاى آن را نمىگيرد ، تا چه رسد كه بر او پيشى جويد ، مانند زنده ، مرد ، آزاد و پاكزاده بودن . امّا در مسائلى كه شخصِ برتر فتوى نداده و يا دسترسى به او نيست ، يا مرده ، در اينجا پيروى شايسته به شخص ديگر انتقال مىيابد ، زيرا به‌هيچ‌وجه نبايد احكام خدا معطل بماند . مسأله‌ى 7 : طهارت - پاكى و پاكيزگى ، سرلوحه‌ى جسم و جان و درون و برون انسان است ، اسلام هم آن را تبلور و تكامل بخشيده و افزون‌تر كرده است ، و پيمبر خدا صلى الله عليه و آله بدين‌گونه در قرآن معرفى شده است كه « يُحِلُّ لَهُم‌ُالطِّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِم‌ُالْخَبائِثَ » « 1 » پاك‌ها و پاكيزه‌ها را بر آنها حلال و پليدها و پليدىها را حرام كرده است ، چه علمى و عقيدتى يا عملى ، و كُلّاً هرگونه انتخاب را در زندگى ، كه تمامى بايدها ، نبايدها ، شايدها و نشايدها را شامل است . از نظر ظاهرى بايد بدن ، لباس ، غذا ، آب ، مكان و هر چيز انسان ، پاك و پاكيزه باشد ، و اگر ناپاك بودن بدن يا لباس كُلّاً حرام نيست ، پليد بودنشان به‌ويژه در نماز و مانندش حرام است ، كه آبِ وضو و غسل و خاك و مانندش براى تيممم بدل از وضو و غسل ، اضافه بر پاكى ، بايستى پاكيزه بوده و پليد نباشند ، كه پاكِ پليد احياناً بدتر از ناپاك تميز است . پس وضو يا غسل با آبِ خبيث و يا تيممم بر چيزهاى پليد ، اگر چه پاك هم باشند باطل است زيرا « صعيداً طيباً » افزون بر پاكى ، پاكيزگى را در جايگاه تيمم شرط دانسته است .

--> ( 1 ) - سوره‌ى الأعراف ، آيه‌ى 157 .